Əlbəttə insanın yaşaması üçün onun mütləq səbəbləri olmalıdır. Daha doğrusu, səbəbləri yaradacaq hədəfləri. Uğurlu həyat yolunun ilk addımları hədəfini müəyyənləşdirməklə atılmalıdır. Ətrafa nəzər salanda gəncliyimiz üçün hədəf və  addım üçün münbit şərait demək olar ki yoxdur. Başa düşürəm əziyyətsiz heç nə olmur. Lakin əziyyətlər bir nöqtəyə qədər. İşsizlikdən yaranan mənzərənin fonunda günəmuzd işə ayaq döyən üçün nə hədəf?
 Yaxınlarda tanımadığım gənc adamla söhbət etdim. Görünüşcə gəncliyinə zəhməti qalib gəlib, çöhrəsini soldurmuşdu. Rayondan gəlib, kirayədə qalır. Ailəlidir, üstəlik, kredit asılılığına da düçar olub. Gəlib tikintidə fəhlə işləyir. Axşam saat 6-nı gözləyir ki, gedib yatacaq. Bu da onun könlünü xoş etmir. Çünki,  təkrarən səhər tezdən saat 6-da oyanmaq var. Niyə bunu yazıram?
Çünki, bu mənasızlaşmış həyatla hansı hədəfə köklənmək olar?!
 Bu kimi hallar o qədərdi ki... İşsizlik sindiromu insanların psixologiyasını korlayan kimi heç nə korlamır. Hara baxırsan, iş elanları doludur. Misal üçün bir müəssisə, gecə növbəsi iş təklif edir: 12 saat  iş, kompyuter proqramları, ingilis və rus dili, operativ, xoş görünüş, gülərüz və s.
Bəs əmək haqqı nə qədər?!
Utanmır deyir ki, 400 manat və artacaq. Yəni elm, savad bu qədər ucuzlaşıb ki, elanda göstərilən kriteriyalara rəğmən 400 manat?! Artım da 50 manat. Özünü bu yolla inkişaf etdirmək imkanına sahib adam niyə gecəsinə haram qatsın axı?!
 Bu kimi hallar çoxdur. İnsanların məcburiyyət hallarından maksimum istifadə edilir. Heç bir qanunla yanaşı gətiriləcək durum deyil. İndi bu çal-çağırda hədəf(lər)ini müəyyənləşdirmək yerinə, başını itirən gənclik qatar kimi ötür keçir gözümüzdən. İnsanlar gecikir, əI çəkir, laqeydləşir, unudur, yaşamır, sadəcə oksigen korlamaqla məşğuldurlar.
Hara baxırıq özünü inkişaf proqramları, təlimlər, ürəksiz könüllülər. Əladır!  Motivasiya verirsiz elə metroya enən kimi həmin o pozitiv ruh boğulur  sıxlıqda. O biri dayanacağa sağ çıxmır heç. Bir tərəfdə avtoqəzalarda alınan  canlar. Günahkar da Toyotanın enerji ilə işləyən yetim "Pirus"udur. Bildi-bilmədi hamı da söyür bir ucdan. Başa düşmürlər ki, "Prius" normalda benzinə qənaət etmək üçündür. Bizdə də bu mübarək xüsusiyyətlərinə görə "Prius"u taksi kimi "çapırlar". Hələ gündəlik 25 manata icarədirsə, mal özgənin prinsipi düşür işə. Elə işsizlər də məcburiyyətdən düşürlər işə. Taksi kimi işlə, maşına benzin al, maşının icarəsini ver, taksi şirkətinin haqqı, gözlənilməz mühərrik xərcləri və cərimələri demirəm hələ. Qəpik-quruş qalsa, evdəkilərə də nəsə aparacaq. Qalmasa da, uşaqlar "oboy" yeyəcək. Ona görə də məcburdu ki,  sutkada 20 saat "Prius"u "çapsın" ki, evinə pul aparsın. Belə halda qəzalar qaçılmaz olur. Başlayırıq sürücünü qınamağa. Qınayanlar da  1 manatlıq yola elə  1 manat verənlərdi. Amma düşünmürük ki, adam yuxu normasını yatmayıb, evdə balalarının aclığı onun beyninin alt qatındadır və s.
Bilmədim hardan başlayım, harda qurtarım. Qısası, sözümün məğzi budur ki, heç kəs hədəfsiz yaşamaq istəməz. Kimsə arzulamır fəhləçiliyi, 20 saat taksi sürüb qəzaya düşməyi. Hərə bir yolla yaşamağa çalışır. Hər kəsin işi avand olsun. Boş durmaq boşluqdur...

Müəllif: Abdulla ABDULLAYEV