Birinci Qarabağ müharibəsindən sonra Ulu-öndər Heydər Əliyevin hakimiyyətə gəlişindən sonra Azərbaycanın iqtisadi yüksəlişi ilə Ermənistanı regiondakı bütün iri layihələrdən kənarda qoyaraq onun faktiki olaraq blokadaya alınmasında müstəsna işlər görməsinə baxmayaraq İran Azərbaycanın minlərlə insanını vəhşicəsinə qətlə yetirən, qız-gəlininiz əsir götürən, bir milyondan çox vətəndaşını öz doğma yurd-yuvasından qaçqın həyatı yaşamağa məcbur qoyan Ermənistana dəstəyini bir gün belə olsun kəsmədi. 

 

Rəsmi Tehran bu məkirli, çirkli addımlarını pərdələmək məqsədilə Azərbaycanın narazılığının artmaması üçün hər dəfəsində "müsəlman, şiə qardaşı" məsələsini qabardaraq çulunu sudan quru çıxartmağa can atdı. Lakin Vətən müharibəsindəki tarixi zəfərimiz İranın əsl simasını üzə çıxarmaq baxımından olduqca böyük əhəmiyyətə malik oldu. 

Tehran öncə əyalət mollaları vasitəsilə Azərbaycanın ünvanına hədə-qorxu gəlməyə, təhdid dolu ifadələr yağdırmağa başladı. Baxdı ki, rəsmi Bakı tutduğu yoldan dönən deyil, tarixi fürsəti dəyərləndirmək üçün heç bir təzyiqə məhəl qoymayacaq, bunun ardınca İran Azərbaycanla sərhədboyu ordusunu yeritdi, orada təlim adı ilə Azərbaycana hərbi güc nümayiş etdirib, Bakının İrəvan qarşısındakı hərbi qələbəsinin postkonflikt mərhələsində diplomatik zəfəri ilə daha da taclandırılmasına mane olmağa çalışdı. Amma nə fayda?! Hər dəfə də bu cür məkirli addımlarına fərqli ad qoydular. 

Son proseslər də göstərir ki, daim "Müsəlman birliyi"ndən, "Müsəlman qardaşlığı"ndan dəm vuran İran İslam Respublikasının hakimiyyəti, siyasətçiləri, din xadimləri və s. əslində müsəlman qardaşlığından bixəbər adamlardır.

Açıq-aydın görünür ki, Tehran İrəvanı özünə daim dost, qardaş və müttəfiq sayıb, Bakıya nifrət edib. İranın Azərbaycanla bağlı yürütdüyü siyasətin də adı bəllidir: xainlik, saxtakarlıq, yalan!

Bu deyilənləri təsdiq edəcək növbəti bəyanat İran XİN başçısının sabiq müavini, Tehranın həyata keçirdiyi nüvə proqramı ilə bağlı aparılan danışıqlarda İranı təmsil etmiş Əbülfəzl Zuhtəvənddən gəlib.

 

44 günlük Vətən Müharibəsində açıq-aşkar Ermənistanı dəstəkləyən, Qafan-Gorus yolunun bağlanmasından ermənilərdən çox məyus olan, indi də Zəngəzur dəhlizinin gerçəkləşməsinə hər vəchlə mane olmağa çalışan İranın diplomatının dediklərini olduğu kimi təqdim edirəm: 

"Türklər Zəngəzuru almaq istəyirlər. Bizim Ermənistanla bir neçə kilometrlik sərhədimizi də kəsmək istəyirlər". İran hələ də qəbul etmək istəmir ki, Azərbaycan işğala son qoydu, Azərbaycan ərazi bütövlüyünü bərpa etdi və qalib tərəf kimi masada da diqtə edən əsas tərəfdir. 

"Türkiyə ilə strateji müttəfiqliyi, hətta strateji ortaqlığı ağlımıza belə, gətirə bilmərik. Cənubi Qafqaz bizim sivilizasiya məkanımızdır. Şimali və Cənubi Osetiya xalqları İran əsillidir. Azərbaycan isə qorxunc fenomendir, bizim üçün potensial təhdiddir" deyən Əbülfəzl Zuhtəvənd u açıqlaması ilə əslində türkə olan nifrətini açıq-aşkar bəyan edir. Azərbaycanı, Türkiyəni özlərinə ən böyük təhdid hesab edən İranın keşmiş XİN başçısının müavini Azərbaycanın Cənubi Qafqazda dirçəlməyini, güclənməsini, Türkiyənin isə bu regionda mövcudluğunu heç cürə qəbul etmədiklərini etiraf edir.