Bəzi insanlar yaşa dolur, bəziləri isə yaşadıqları illərə dəyər qatır.
Bu gün 69 yaşını qeyd edən Tahir Əhməd oğlu Möhbalıyev mənim üçün məhz belə insanlardan biridir.
27 avqust 1957-ci ildə Qərbi Azərbaycanın Çəmbərək rayonunun Gölkənd kəndində dünyaya göz açan Tahir müəllimin həyat yolu zəhmətin, əzmin, ləyaqətin və insanlıq dəyərlərinin üzərində qurulub.
O, ömrünün böyük hissəsini biznesə həsr edib. Çalışıb, qurub, yaradıb, məsuliyyət daşıyıb. Lakin Tahir müəllimin həyatını yalnız qazandığı uğurlarla ölçmək, məncə, bu ömrə qarşı haqsızlıq olardı.
Çünki insanın əsl sərvəti sahib olduqları deyil, sahib olduqlarının qarşısında necə insan olaraq qalmasıdır.
Tahir müəllim bunu bacaran insanlardandır.
Gərgin və məsuliyyətli iş həyatına baxmayaraq, ailəsinə, övladlarına zaman ayırmağı bacarıb. Üç övlad böyüdüb, onları dövlətimizə və xalqımıza layiqli vətəndaş kimi yetişdirib. Bu gün övladlarının cəmiyyətə və dövlətə xidmət etməsi onun bir ata kimi qazandığı ən böyük uğurlardan biridir.
Bu gün Tahir müəllim həm də 8 nəvənin sevimli babasıdır.
Məncə, insanın həyatında bundan böyük mənəvi sərvət yoxdur.
Bir vaxtlar əlindən tutub böyütdüyün övladların bu gün öz övladlarının əlindən tutaraq sənin qarşında dayanırsa, deməli, sən yalnız bir ömür yaşamamısan.
Sən bir ömrü başqa ömürlərə ötürmüsən.
Övladların, nəvələrin, onların yaddaşında qalan xatirələrin – bunlar insanın bu dünyada qoyduğu ən qiymətli izlərdir.
Tahir müəllimi tanıdıqca onun xarakterində bir məqam xüsusilə diqqətimi çəkir: ədalət hissi.
O, ədaləti sadəcə dilə gətirilən bir söz kimi deyil, həyat prinsipi kimi qəbul edir. İnsanlara münasibətdə humanistliyi, sadəliyi, səmimiyyəti və haqqı üstün tutması onun şəxsiyyətinə xüsusi dəyər verir.
Bu gün Tahir müəllimin sahib olduğu hörmətin arxasında da məhz bunların dayandığına inanıram.
Çünki insanı varlı edən pul deyil.
Pul insanın cibini doldura bilər.
İnsanı məşhur edən mövqe deyil.
Mövqe insanın adını tanıda bilər.
Amma insanı hörmətli edən xarakteridir.
Tahir müəllimin ən böyük sərvəti də elə budur – zəngin daxili aləmi, dik duruşu, qüruru, sadəliyi və insanlara olan münasibəti.
69 il...
Təqvim üçün bir rəqəm.
Amma bir insan ömrü üçün minlərlə xatirə, saysız zəhmət, ailə, dostluq, sınaq, uğur, sevinc və geridə qalan izlər deməkdir.
Amma Tahir müəllimin həyatında illərlə qəlbinin bir küncündə daşıdığı başqa bir tarix də var.
Yurd həsrəti.
Onun doğulduğu Gölkənd kəndindən ayrılmasından düz 38 il keçir.
38 il...
Bu, sadəcə zaman deyil.
Bu, bir insanın doğulduğu torpağın qoxusunu, uşaqlıq xatirələrini, ata-baba yurdunun yollarını, kəndinin səsini ürəyində yaşatdığı 38 ildir.
İnsan dünyada çox şeyə sahib ola bilər.
Amma doğulduğu torpağın yerini heç nə vermir.
Tahir müəllim də 38 ildir bu həsrəti içində daşıyır.
Bu gün onun 69 yaşını təbrik edərkən mənim ən böyük arzularımdan biri də budur:
Allah ona 70 yaşını doğulduğu Gölkənddə qeyd etməyi nəsib etsin.
Elə bir gün gəlsin ki, Tahir müəllim 70 yaşının şamlarını doğulduğu torpaqda üfürsün.
Uşaqlığının keçdiyi yerlərə yenidən baxsın.
Torpağına ayaq bassın.
Bir ovuc yurd torpağını əlinə alıb 38 illik həsrətinə son qoysun.
Və bəlkə də həmin gün onun üçün ad günü deyil, ömür boyu gözlədiyi bir qovuşma günü olsun.
Çünki bəzi arzular var ki, onları sözlə ifadə etmək çətindir.
Bəzi həsrətlər var ki, illər keçdikcə azalmaq əvəzinə daha da dərinləşir.
Və bəzi torpaqlar var ki, insan onlardan uzaqda yaşasa da, o torpaqlar insanın içində yaşayır.
Tahir müəllim, arzu edirəm ki, növbəti ad gününüzü doğulduğunuz Gölkənddə qeyd etmək sizə nəsib olsun.
Qoy 70 yaşınız sizin üçün sadəcə yeni bir yaşın başlanğıcı deyil, 38 illik yurd həsrətinin sonu olsun.
Bu gün mən sizi sadəcə ad gününüz münasibətilə təbrik etmirəm.
Mən sizin yaşadığınız ömrə, qazandığınız hörmətə, yetişdirdiyiniz övladlara, sevindirdiyiniz nəvələrə və illərdir ürəyinizdə yaşatdığınız yurd sevginizə ehtiramımı bildirirəm.
Hörmətli Tahir müəllim,
Sizi 69 yaşınız münasibətilə ürəkdən təbrik edirəm.
Sizə möhkəm cansağlığı, uzun və mənalı ömür, ailənizlə birlikdə xoşbəxt günlər arzulayıram.
Arzu edirəm ki, övladlarınızın uğurlarını, səkkiz nəvənizin sevincini və gələcəkdə onların quracağı gözəl həyatları görmək sizə nəsib olsun.
Və ən böyük arzum budur:
Qoy 70 yaşınızda doğulduğunuz Gölkəndin torpağı ayaqlarınızın altında, uşaqlıq xatirələriniz gözlərinizin qarşısında, 38 illik həsrət isə artıq arxada qalsın.
Bəzən insanın ən böyük arzusu var-dövlət deyil.
Bəzən insanın ən böyük arzusu sadəcə öz torpağına qayıtmaqdır.
69 yaşınız mübarək, Tahir müəllim!
Qoy 70 yaşınızın ən böyük hədiyyəsi — YURDA QOVUŞMAQ olsun.
Hörmətlə,
Elçin Abdullayev
Bu gün, 12:14
51
